Alle berichten door hondenvanbergh

Hoe doe je dat met drie honden?

Ik heb drie honden, alle drie overwogen keuzes. Mensen vragen regelmatig aan mij hoe ik dat doe. Hoe loopt je met drie honden? Kunnen ze wel met elkaar? Hoe train je met drie honden? De vraag die ik vaker heb is hoe verdeel ik mijn aandacht, komt één van de honden niet tekort?

  • Drie totaal verschillende honden
  • Drie honden met verschillende behoeftes
  • Drie honden die van mij drie totaal verschillende dingen vragen.
  • Drie honden de onderling veel van elkaar vragen.
  • Drie honden die elk hun eigen uitdagingen hebben
  • Drie honden die een hechte groep vormen

Het is daarom voortdurend afwegen. Ik probeer 1 keer per dag met elke hond alleen te lopen. Dan lopen de andere twee samen. Maar soms kan dat niet omdat bijvoorbeeld Maybe door een blessure niet met Tache mocht spelen. Door elke hond regelmatig apart te hebben kan je per hond aan bepaalde dingen werken. Met Tache het hierkomen en het wandelen aan een ontspannen lijn, met Bob het hierkomen en het “niets doen” en met Maybe vooral lekker lopen met af en toe een leuke oefening.

Bob is mijn grote steun, als steunpilaar voor Maybe, als leermeester voor Tache en als coachhond. Maar daar ligt meteen ook de valkuil, hoe zorg ik dat ik hem met al die taken niet overbelast? Dat hij genoeg “ik tijd” krijgt? Ik doe veel met hem, maar dat is meestal niet “ik tijd” voor hem, maar werk. Daarom is het voor mij van belang dat ik met hem dingen doe die hij heel leuk vindt. Bij zijn fokker op bezoek, een snuffelwandeling waarin hij deels los een heel veld mag afsnuffelen, oefeningen waarbij het niet gaat om coachen maar gewoon om lekker te werken. Hier moet ik bewust tijd voor maken.

Tache is de pup, die moet alles nog leren. Het is zo makkelijk om haar gewoon mee te laten lopen met Bob en haar zo te trainen. Maar Bob doet sommige dingen (zoals zijn neus achterna in het bos) die ik eigenlijk niet wil dat Tache die ook gaat doen. Dus apart trainen, situaties opzoeken die een uitdaging voor haar zijn (drukte van mensen of honden), met haar alleen op pad in de wijk.

Maybe is het zorgenkind. Zeer gevoelig en snel uit balans fysiek en mentaal. Bij haar is het voortdurend afwegen wat ze nodig heeft en aankan. Kan ik vandaag met haar in het park lopen (en wanneer dan), op welk moment draai ik toch nog om? Wanneer heeft ze behoefte aan een wandeling alleen in het bos en wanneer wil ze graag met Bob mee? Kan ze het fysiek aan om met Tache te spelen of beperk ik dat tot de dagen dat ze in de opvang zijn? Dit kan wisselen per week, per dag en per uur.

De balans tussen deze drie verschillende situaties vinden is lastig, omdat ik zelf ook nog wensen en verplichtingen heb. Zelf wel eens geen zin heb om 2x een heel stuk te lopen, geen zin heb om de strijd aan te gaan met een beginnende puber of op een dag waarop Maybe fysiek niet zo sterk is,  juist veel vrije tijd hebben voor een grote wandeling.

Ik maak me regelmatig zorgen of ik mijn aandacht voldoende verdeel, dat ik aan de behoeftes van alle drie de honden voldoe. Dat kan ik niet garanderen, maar me er bewust van zijn is al een hele grote stap. En als ik mijn honden zo zie, denk ik dat ik het er best goed vanaf breng.

Hoe gaat het met jouw hond? Neem jij in jouw plannen de wensen en behoeftes van je hond mee? Loop je lange wandelingen omdat jij daar zin in hebt of omdat jullie daar beide behoefte aan hebben? Zet de behoeftes, wensen en uitdagingen van je hond een op een rijtje en kijk eens waar je wellicht nog meer op kunt inspelen. Ik denk en kijk graag met je mee in deze zoektocht!

 

“Ik denk dat hij geen zin meer heeft!”

Stel je deze situatie voor:

Een kind en een hond zijn samen aan het spelen. Het is lekker weer, het jongetje loopt in een korte broek en t-shirt en op blote voeten. Ze spelen met een bal, de jongen vindt het geweldig om de bal zover mogelijk te gooien en de hond vindt het geweldig om hem op te halen. Hij moet soms nog wat geholpen worden met de bal helemaal terugbrengen.

De jongen gooit en gooit en haalt voorzichtig de bal op (wel wat spannend) als de hond hem niet helemaal terugbrengt. Na verloop van tijd gaat de hond minder snel achter de bal aan, als hij hem heeft, brengt hij hem langzaam terug en steeds verder van de jongen af. Ook is hij snel afgeleid door andere geuren en objecten in de tuin.

Wat zou jij nu doen? Ik ken veel hondenmensen en ook trainers die hier gaan focussen op wat de hond niet goed doet. Hij brengt de bal niet meer terug, is afgeleid. “Hij moet het nog minstens 1x goed doen voordat we stoppen. We moeten wel goed afsluiten anders doet hij het straks helemaal niet meer.”

Zelf zou ik niet meer de bal laten halen maar nog wel iets anders. Maar de jongen roept op een bepaald moment naar mij: “Mascha, ik denk dat hij geen zin meer heeft! Het is best warm en misschien is hij wel moe!” Fantastisch, deze jongen ziet een voor hem niet zo bekende hond en kan zich inleven in het feit dat ook een hond na 20x wel eens geen zin meer in een spelletje kan hebben! Hij heeft heerlijk met de hond gespeeld, waarom zou de hond dan nog 1x die bal moeten brengen? Of nog iets helemaal anders doen? Het was toch geen trainingssituatie, het was een spel!

Mag jouw hond geen zin (meer) hebben in iets wat jij wilt doen? Vraag jij je als een oefening of een spel niet lukt wel eens af of dat er misschien aan ligt dat jouw hond eigenlijk liever zijn dutje had afgemaakt of doorgegaan was met snuffelen bij die ene boom? En wat betekent dat dan voor wat jij op dat moment wilde doen?

Voor mij is de opmerking van deze jongen een mooie reminder dat spelen, trainen en a het andere wat ik met mijn honden doe, grotendeels valt of staat met de motivatie van mijzelf EN die van mijn honden. Als 1 van ons geen zin heeft, dan kan de ander doen wat hij wil, maar echt goed lukken zal het dan niet.

Raak jij of je hond gefrustreerd in een oefening of een spelmoment? Vraag jezelf dan eens af of jullie allebei wel zin hebben! En durf dan ook tegen jezelf te zeggen “Ik denk dat hij geen zin heeft” En laat het daarbij!